HGH FRAG 176-191

HGH FRAGMENT 176–191 (Growth Hormone C-Terminal Hexadecapeptide) – Opis Naukowy dla Materiału Badawczego (Research Use Only – RUO)

1️⃣ IDENTYFIKACJA PEPTYDU

Nazwa główna: HGH Fragment 176–191 (Generic research chemical name)
Nazwy alternatywne:

• AOD 9604 (wersja brandowana — nazwa zastrzeżona przez AOD Health)
• Growth hormone fragment 176–191
• hGH(176–191)
• GH C-terminal peptide
• hGH 176–191

Nazwa systematyczna: Tyr-Leu-Phe-Asp-Pro-Pro-Lys-Ala-Glu-Gly-Asp-Ser-Pro-Pro-Thr-Ile (C-terminalny heksadekapeptydowy fragment ludzkiego hormonu wzrostu, pozycje aminokwasowe 176–191)
Kod międzynarodowy: Lipolytic peptide, anti-obesity research compound
Numer CAS: Brak standardowego numeru CAS dla wszystkich handlowych preparatów RUO (wielu producentów generycznych)
Sekwencja aminokwasowa: Tyr¹-Leu²-Phe³-Asp⁴-Pro⁵-Pro⁶-Lys⁷-Ala⁸-Glu⁹-Gly¹⁰-Asp¹¹-Ser¹²-Pro¹³-Pro¹⁴-Thr¹⁵-Ile¹⁶ (heksadekapeptyd — 16 aminokwasów)
Struktura: Fragment C-terminalny naturalnego hormonu wzrostu (hGH) — pozycje 176–191 z pełnego, 191-aminokwasowego białka hGH
Źródło: Sekwencja wyizolowana z naturalnego hGH, a następnie otrzymywana syntetycznie — dostępna od wielu producentów jako generyczny odczynnik chemiczny
Masa cząsteczkowa: ~2,1 kDa (około 2100 g/mol dla formy wolnej zasady)
Wzór sumaryczny: C₈₇H₁₃₆N₂₄O₂₉ (przybliżony dla heksadekapeptydu)
Numer UNII: Brak standardowego numeru UNII dla preparatów RUO
Postać fizyczna: Liofilizowany (zamrożony i osuszony) proszek, barwy białej do kremowej
Rozpuszczalność:

• Rozpuszczalny w wodzie dejonizowanej i sterylnej wodzie do iniekcji
• Rozpuszczalny w buforach PBS 1x (pH 7,2–7,4)
• Rozpuszczalny w buforach Tris i HEPES
• Rozpuszczalny w DMSO
• Rozpuszczalny w etanolu i metanolu

2️⃣ TŁO NAUKOWE I KONTEKST BADAŃ

Pochodzenie i Historia Odkrycia
HGH Fragment 176–191 jest syntetycznym heksadekapeptydem będącym fragmentem C-terminalnym naturalnego hormonu wzrostu (hGH — human growth hormone). Historia jego opracowania jest ściśle związana z rozwojem AOD 9604 przez firmę AOD Health (Australia), jednak sam fragment jest peptydem generycznym, badanym niezależnie przez wiele instytucji naukowych.

Naturalny hormon wzrostu (hGH) — białko 191-aminokwasowe — wykazuje szerokie spektrum działań biologicznych:

• Działanie somatotropowe: Promowanie wzrostu liniowego, proliferacja kostna, wzrost masy mięśniowej (mediowane przez receptory GHR na komórkach).
• Działania metaboliczne: Lipoliza (rozkład tłuszczu), zmniejszenie insulinowrażliwości, wzrost glikemii.
• Inne: Immunomodulacja, regeneracja tkanek.

Kluczowym odkryciem było spostrzeżenie, że lipolityczne działania hGH — czyli wybiórczy rozkład tłuszczu — są mediowane przez fragment C-terminalny (pozycje 176–191), natomiast działania somatotropowe (wzrost, masa mięśniowa) zależą od innych regionów białka.

Istotna różnica między AOD 9604 a HGH 176–191: AOD Health opracowała i opatentowała AOD 9604 jako produkt brandowany. Jednak sama sekwencja aminokwasowa — heksadekapeptyd 176–191 — jest generyczna i nie jest objęta patentem AOD Health. W rezultacie wiele firm może syntetyzować identyczną sekwencję jako „HGH Fragment 176–191” bez naruszania praw do znaku AOD 9604. Chemicznie i biologicznie preparaty te są identyczne — różnica tkwi wyłącznie w nazwie handlowej i producencie.

Strategia badawcza opierała się na założeniu, że selektywny agonista lipolitycznych efektów hGH, pozbawiony jego efektów anabolicznych, byłby bezpieczniejszy i bardziej precyzyjny w leczeniu otyłości. W przeciwieństwie do pełnego hGH, fragment 176–191 NIE wiąże się z receptorem hormonu wzrostu (GHR) — działa poprzez odrębny mechanizm.

Główne Obszary Badań
Lipoliza i redukcja masy tłuszczowej: HGH Fragment 176–191 wykazuje silne działanie na rozkład tłuszczu w tkance tłuszczowej:

• Bezpośrednie zwiększenie aktywności lipazy wrażliwej na hormony (HSL — hormone-sensitive lipase) w adipocytach.
• Zwiększenie mobilizacji lipidów z tkanki tłuszczowej.
• Wzrost utleniania kwasów tłuszczowych (lipoliza prowadzi do FAO — fatty acid oxidation).
• Zmniejszenie masy tkanki tłuszczowej bez utraty masy mięśniowej (w modelach zwierzęcych).
• Selektywne działanie na białą tkankę tłuszczową (WAT — white adipose tissue).

Brak efektów anabolicznych: W przeciwieństwie do pełnego hGH, HGH 176–191:

• NIE stymuluje wzrostu mięśni — nie wiąże się z GHR.
• NIE stymuluje wzrostu kości — jest bezpieczny dla dorosłych.
• NIE powoduje hiperglikemii — nie obniża insulinowrażliwości.
• NIE powoduje zaburzeń metabolicznych związanych z nadmiernym stężeniem GH.
• NIE niesie ryzyka akromegalii — brak agonizmu wobec GHR.

Oś PPARγ-FSP27 i regulacja lipolizy: Badania wykazały, że pełny GH działa poprzez oś PPARγ (peroxisome proliferator-activated receptor gamma) — FSP27 (fat-specific protein 27):

• PPARγ jest kluczowym transkrypcyjnym regulatorem metabolizmu lipidów.
• FSP27 reguluje krople lipidowe (lipid droplets) w adipocytach.
• GH zmniejsza ekspresję FSP27 → zmniejszenie magazynowania lipidów → nasilenie lipolizy.
• Fragment 176–191 potencjalnie działa poprzez podobny lub powiązany szlak.

Poprawa profilu lipidowego krwi: W modelach zwierzęcych obserwowano:

• Zmniejszenie stężenia trójglicerydów.
• Zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL.
• Potencjalne zwiększenie stężenia cholesterolu HDL.
• Poprawę stosunku LDL/HDL.

Brak wpływu na apetyt: W przeciwieństwie do agonistów GLP-1 (semaglutyd, tirzepatyd):

• HGH 176–191 nie wpływa na ośrodek głodu — działa lokalnie na adipocyty.
• Nie zmniejsza odczucia głodu.
• Działa selektywnie na lipolizę bez ogólnoustrojowych efektów metabolicznych.

Metabolizm glukozy: W przeciwieństwie do pełnego hGH:

• Brak podwyższenia glikemii.
• Potencjalnie zachowana insulinowrażliwość.
• Niepowodowanie insulinooporności.

Modele Badawcze Wykorzystujące HGH Fragment 176–191
Badania in vitro:

• Pierwotne ludzkie adipocyty: Komórki pobierane z biopsji tkanki tłuszczowej; testy lipolizy, mobilizacji lipidów; pomiary fosforylacji i aktywności HSL, lipaz, cAMP.
• Linia 3T3-L1: Komórki mysie — fibroblasty różnicujące się w adipocyty; badania na dojrzałych adipocytach.
• Ludzkie preadipocyty: Badania nad różnicowaniem i lipolizą.
• Komórki frakcji naczyniowo-zrębowej (SVCs – Stromal Vascular Cells): Badania nad różnicowaniem i funkcją adipocytów.

Badania in vivo na zwierzętach:

• Myszy otyłe (ob/ob, db/db, otyłość indukowana dietą): Modele otyłości genetycznej i dietetycznej; pomiary masy ciała, zawartości tłuszczu (DEXA, MRI, histologia), metabolizmu; testy tolerancji glukozy (GTT).
• Szczury: Otyłe szczury szczepu Zucker, otyłość indukowana dietą — porównywalne obserwacje.
• Pomiary: Komercyjne (DEXA — dual-energy X-ray absorptiometry), MRI (rezonans magnetyczny), histologia tkanki tłuszczowej, lipidy w surowicy, glukoza.

Badania kliniczne (ograniczone — AOD Health):

• Faza 1/2: Badania bezpieczeństwa, tolerancji i wstępnej skuteczności u ludzi z otyłością.
• Populacja: Dorośli z BMI > 30 kg/m².
• Obserwacje: Redukcja masy ciała, profil bezpieczeństwa.

Procesy Molekularne Obserwowane w Badaniach
Mechanizm lipolityczny — niezależny od GHR:

• HGH Fragment 176–191 NIE wiąże się z klasycznym receptorem GHR (growth hormone receptor).
• Alternatywny mechanizm — potencjalnie poprzez:
  • Oś PPARγ-FSP27 — zmniejszenie ekspresji FSP27 → redukcja kropel lipidowych → zwiększenie lipolizy.
  • Bezpośrednią modulację szlaków metabolicznych w adipocytach.
  • Potencjalne receptory powierzchniowe — niezidentyfikowane jeszcze receptory mogą być zaangażowane w ten proces.

Aktywacja HSL (Lipazy Wrażliwej na Hormony):

• HGH 176–191 prowadzi do fosforylacji i aktywacji HSL w adipocytach.
• HSL jest kluczowym enzymem rozkładającym estry tłuszczowe (trójglicerydy) na wolne kwasy tłuszczowe i glicerol.
• Fosforylacja HSL → wzrost aktywności → lipoliza.

Wzrost cAMP i aktywacja PKA:

• Potencjalny mechanizm lipolityczny w adipocytach.
• HGH 176–191 może działać poprzez wzrost stężenia wewnątrzkomórkowego cAMP.
• cAMP → kinaza zależna od cAMP (PKA) → fosforylacja HSL i perilipiny (białka otoczki kropli lipidowej).
• Efekt: Mobilizacja lipidów.

Zwiększenie FAO (Utleniania Kwasów Tłuszczowych):

• Lipidy zmobilizowane przez HSL (uwolnione kwasy tłuszczowe) trafiają do mitochondriów.
• β-oksydacja kwasów tłuszczowych (FAO) — wytwarzanie ATP.
• HGH 176–191 wspomaga wzrost FAO — zwiększenie wydatku energetycznego.

Tłumienie sygnałów antylipolitycznych:

• Pełny GH i jego fragmenty mogą działać poprzez osłabienie sygnałów prolipogennych (sprzyjających odkładaniu tłuszczu).
• Zmniejszenie sygnalizacji adenozyny (receptory A1 — działanie antylipolityczne).
• Zmniejszenie hamującego wpływu insuliny na lipolizę.

3️⃣ PRZYGOTOWANIE DO BADAŃ LABORATORYJNYCH

Procedura Rozpuszczania i Przygotowania Roztworu
Aby przygotować HGH Fragment 176–191 do badań in vitro lub przedklinicznych, należy postępować zgodnie z poniższymi wytycznymi:
Rozpuszczalniki:

• Preferowana opcja: Jałowa woda (sterile water for injection – SWFI) lub fizjologiczny roztwór soli (PBS 1x, pH 7,2–7,4).
• Dla badań wymagających stabilności: DMSO w stężeniu końcowym do 5%.
• Do utrzymania pH: Bufory Tris (0,1 M, pH 7,4), HEPES (0,1 M, pH 7,2–7,4).

Procedura rozpuszczania:

1. Przygotowanie: HGH Fragment 176–191 (RUO) dostarczany jest zwykle jako liofilizat w fiolkach.
2. Rozcieńczanie: W razie potrzeby rozcieńczyć do żądanego stężenia w buforze PBS lub wodzie.
3. Mieszanie: Mieszać powoli, unikając wstrząsania, które może prowadzić do denaturacji petydu.
4. Filtrowanie (jeśli wymagane): Przepuścić przez filtr strzykawkowy 0,22 μm do sterylnych pojemników.

Rozcieńczanie i Prace Aseptyczne
Stężenia robocze: W badaniach in vitro stężenia HGH Fragment 176–191 wynoszą zazwyczaj:

• Dla badań na adipocytach pierwotnych: 0,1–100 μM (typowo 1–10 μM).
• Dla linii 3T3-L1: 0,1–100 μM.
• Dla badań lipolizy: 1–50 μM.
• Dla badań mechanistycznych: 0,1–1000 nM (dla badań receptorowych).

Aseptyka:

• Pracować wyłącznie w komorze z przepływem laminarnym.
• Używać sterylnych pipet i końcówek.
• Dezynfekować powierzchnie etanolem 70%.
• Pracować sprawnie.

Trwałość Roztworów Po Rozpuszczeniu
Stabilność w warunkach laboratoryjnych:

• W roztworze PBS lub wodzie w temperaturze pokojowej (~20°C): HGH Fragment 176–191 pozostaje stabilny przez 4–8 godzin.
• W roztworze PBS z inhibitorami proteaz w temperaturze 2–8°C: 12–24 godzin.
• W DMSO w temperaturze 2–8°C: kilka dni.

Warunki Przechowywania
Liofilizat (proszek):

• Temperatura: 2–8°C (chłodziarka) lub –20°C (zamrażarka, długoterminowo – preferowane).
• Opakowanie: Zamknięty, nieprzezroczysty pojemnik (ochrona przed światłem).
• Wilgotność: Środowisko suche (<20% wilgotności względnej).
• Okres przechowywania: 12–24 miesiące w temperaturze –20°C.

Przygotowane roztwory rozcieńczone:

• Krótkoterminowe (do 24 godzin): 2–8°C w sterylnych pojemnikach.
• Długoterminowe: Nie zalecane — lepiej przygotowywać świeżą porcję przed każdym eksperymentem.
• Uwaga: Unikać cykli wielokrotnego zamrażania i rozmrażania.

4️⃣ STĘŻENIA I DAWKI STOSOWANE W BADANIACH NAUKOWYCH

Wszystkie dane poniżej pochodzą z opublikowanych badań przedklinicznych i wczesnych danych klinicznych; nie stanowią one wskazówek terapeutycznych.

Badania In Vitro

Badania Przedkliniczne Na Zwierzętach
Myszy otyłe (ob/ob):

• Droga podania: Podskórna (SC) lub dożylna (IV).
• Dawka: 0,1–1 mg/kg (zależy od eksperymentu).
• Obserwacje:
  • Znaczna redukcja masy tłuszczowej (20–40%).
  • Zachowanie beztłuszczowej masy ciała (lean mass preserved).
  • Brak zmian w masie kostnej.
  • Poprawa profilu lipidowego — zmniejszenie poziomu trójglicerydów.
  • Normalizacja glikemii.
  • Brak efektów somatotropowych (wzrostu) — zgodnie z oczekiwaniami.

Myszy z otyłością indukowaną dietą (DIO):

• Droga podania: SC lub IV.
• Dawka: 0,1–1 mg/kg.
• Obserwacje: Wyniki porównywalne do modelu ob/ob — redukcja masy tłuszczowej bez efektów somatotropowych.

Szczury (Zucker, otyłość indukowana dietą):

• Droga podania: SC lub IV.
• Dawka: Porównywalna do dawek u myszy.
• Obserwacje: Potwierdzenie efektów lipolitycznych między gatunkami.

Badania Kliniczne (Wczesne Fazy 1/2 — AOD Health)
Bezpieczeństwo i tolerancja (Faza 1):

• Populacja: Zdrowi, dorośli ochotnicy.
• Droga podania: Nie do końca sprecyzowana w publikacjach (prawdopodobnie SC lub IV).
• Dawka: Eskalacja od niskich do wyższych stężeń.
• Obserwacje: Preparat dobrze tolerowany, brak poważnych zdarzeń niepożądanych.

Wstępna skuteczność (Faza 1/2):

• Populacja: Dorośli z otyłością (BMI > 30 kg/m²).
• Droga podania: Nieprecyzyjnie określona w dostępnych źródłach (SC lub IV).
• Dawka: Niedokładnie określona w publikacjach.
• Obserwacje (ograniczone dane):
  • Obserwowana redukcja masy ciała.
  • Poprawa profilu lipidowego.
  • Dobra tolerancja — minimalne efekty uboczne.
  • Efekt jednak mniej spektakularny niż w modelach zwierzęcych.

Ważne Zastrzeżenia

• HGH Fragment 176–191 nie jest zatwierdzonym produktem leczniczym — nigdy nie przeszedł fazy 3 badań klinicznych.
• Dane kliniczne są bardzo ograniczone — pochodzą głównie ze wstępnych faz badań AOD Health.
• Brak bezpośredniego porównania z innymi metodami leczenia otyłości — dla kontekstu, agoniści GLP-1 (semaglutyd, tirzepatyd) wykazują znacznie większe redukcje masy ciała (~12–22 kg w badaniach STEP/SURPASS).
• Ekstrapolacja wyników ze zwierząt na ludzi wymaga ostrożności — efekty u ludzi mogą być słabsze.
• Tożsamość z AOD 9604 — chemicznie, biologicznie i mechanistycznie jest to ta sama substancja, różniąca się jedynie nazwą.

5️⃣ DROGI PODANIA W BADANIACH

W literaturze naukowej HGH Fragment 176–191 był badany przy użyciu różnorodnych metod podania. Poniższy opis ma charakter wyłącznie informacyjny.

Metody Badawcze

• Iniekcja podskórna (SC): Najczęstsza metoda w badaniach na zwierzętach.
• Iniekcja dożylna (IV): Stosowana w badaniach farmakokinetyki.
• Droga doustna (próby): Badana we wczesnych fazach (podobnie jak AOD 9604), jednak absorpcja peptydów z przewodu pokarmowego jest ograniczona, co utrudnia skuteczne zastosowanie. Próby te nie były rozwijane na szeroką skalę kliniczną.

Modele In Vitro

• Bezpośrednie dodanie do kultur komórkowych: HGH Fragment 176–191 rozpuszczony w mediach hodowlanych (DMEM, F-12).
• Stężenia: od 0,1 μM do 100 μM.
• Czas inkubacji: od kilku minut do 24 godzin (typowo 1–4 godziny dla badań lipolizy).
• Obserwacje: Pomiary lipolizy (poziom glicerolu i kwasów tłuszczowych w medium), fosforylacji HSL (Western blot), cAMP, ekspresji genów (qPCR).

6️⃣ INFORMACJE Z FORÓW I SPOŁECZNOŚCI INTERNETOWYCH

W przestrzeni internetowej pojawiają się niezweryfikowane relacje dotyczące HGH Fragment 176–191 (zarówno pod tą nazwą, jak i pod nazwą AOD 9604).

Typowe Obserwacje (Niezweryfikowane)
Użytkownicy internetowi zgłaszają:

• Iniekcje SC w dawkach 100–500 μg na podanie.
• Subiektywne raporty: redukcja tkanki tłuszczowej, brak odczuwalnych efektów ubocznych.
• Pojawiające się informacje o stosowaniu w celach off-label (poza wskazaniami).
• Relacje o braku wpływu na apetyt — w przeciwieństwie do semaglutydu/tirzepatydu (HGH 176–191 nie hamuje łaknienia).
• Częste porównania do AOD 9604 — użytkownicy zauważają, że jest to ten sam peptyd.

Krytyczne Zastrzeżenia

• HGH Fragment 176–191 i AOD 9604 to identyczne peptydy — różnica tkwi tylko w nazwie handlowej.
• Substancja nigdy nie została zatwierdzona jako produkt leczniczy — brak akceptacji FDA/EMA.
• Badania kliniczne były bardzo ograniczone — faza 1/2 prowadzona przez AOD Health nie została sfinalizowana wprowadzeniem leku na rynek.
• Brak danych z dużych, kontrolowanych badań randomizowanych.
• Relacje internetowe są niezweryfikowane i anegdotyczne.
• Stosowanie off-label stanowi zagrożenie dla zdrowia — brak danych o bezpieczeństwie długoterminowym.
• Brak danych o interakcjach lekowych (w przypadku łączenia HGH 176–191 z innymi preparatami).

Zalecenie
HGH Fragment 176–191 powinien być stosowany wyłącznie w kontrolowanych warunkach badawczych — substancja nie posiada zatwierdzonego zastosowania klinicznego.

7️⃣ AOD 9604 VS HGH FRAGMENT 176–191 – RÓŻNICE I PODOBIEŃSTWA

✅ CO ŁĄCZY TE PREPARATY (PODOBIEŃSTWA):

🔄 CZYM SIĘ RÓŻNIĄ:

8️⃣ ZGODNOŚĆ PRAWNA I BEZPIECZEŃSTWO

Klasyfikacja Regulacyjna
Research Use Only (RUO):

• Brak zatwierdzeń FDA/EMA.
• Dostępny jako materiał badawczy dla instytucji naukowych.
• Status: Eksperymentalny peptyd przeciw otyłości (anti-obesity).

Status Regulacyjny

• Nie jest zatwierdzonym produktem leczniczym.
• Nie jest suplementem diety.
• Nie jest produktem kosmetycznym.
• Nie jest artykułem spożywczym.

Obowiązkowe Ostrzeżenie
⚠️ OSTRZEŻENIE: HGH Fragment 176–191 w klasie Research Use Only (RUO) jest przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych i eksperymentów przedklinicznych. NIE służy do iniekcji u ludzi. Produkt nigdy nie został zatwierdzony do użytku medycznego — nie przeszedł pełnych badań klinicznych III fazy. NIE powinien być używany w celach terapeutycznych. Materiał RUO należy przechowywać w bezpiecznych warunkach, dostępnych wyłącznie dla przeszkolonego personelu laboratoryjnego. Producent i sprzedawca nie ponoszą odpowiedzialności za nieprawidłowe użycie preparatu.

9️⃣ ŹRÓDŁA NAUKOWE

1. Effects of oral administration of a synthetic fragment of human growth hormone on lipid metabolism (American Journal of Physiology – Endocrinology and Metabolism, 2000) — Badania przedkliniczne, mechanizm lipolityczny fragmentów hGH.
2. Growth hormone acts along the PPARγ-FSP27 axis to stimulate lipolysis in human adipocytes (Molecular and Cellular Endocrinology, 2019) — Oś PPARγ-FSP27, lipoliza, bezpośredni mechanizm działania GH na adipocyty.
3. The Intricate Role of Growth Hormone in Metabolism (Metabolic Syndrome and Related Disorders, 2011) — Przegląd działań GH na metabolizm, lipolizę i insulinooporność.
4. The effects of growth hormone on adipose tissue: old observations, new mechanisms (Adipocyte, 2019) — Molekularne mechanizmy lipolizy indukowanej przez GH.
5. The acute effects of growth hormone in adipose tissue is associated with suppression of antilipolytic signals (Nature Communications, 2020) — Tłumienie sygnalizacji antylipolitycznej, mechanizmy w tkance tłuszczowej.
6. Growth hormone controls lipolysis by regulation of FSP27 expression (Journal of Biological Chemistry, 2018) — Regulacja FSP27, krople lipidowe, mechanizm działania.
7. Human Growth Hormone Fragment 176–191 Peptide Enhances the Toxicity of Doxorubicin-Loaded Chitosan Nanoparticles (Pharmaceutics, 2022) — Nowoczesne zastosowania HGH 176–191, systemy dostarczania leków (drug delivery), badania nad nowotworami.
8. A comparison of the growth-promoting, lipolytic, diabetogenic and immunological properties of bovine growth hormone (American Journal of Physiology, 1984) — Wczesne badania nad lipolitycznymi właściwościami GH.
9. Peptide hormones and lipopeptides: from self‐assembly to therapeutic applications (Peptides Journal, 2017) — Ogólny przegląd peptydów hormonalnych i ich zastosowań.

PODSUMOWANIE

HGH Fragment 176–191 (Growth Hormone Fragment 176–191, C-terminalny heksadekapeptyd hGH) to syntetyczny peptyd będący fragmentem C-końcowym naturalnego hormonu wzrostu. Jest on chemicznie i biologicznie tożsamy z AOD 9604 — jedyne rzeczywiste różnice to nazwa handlowa, producent oraz cena.

Kluczowe właściwości:

• NIE wiąże się z receptorem GHR — posiada całkowicie odmienny mechanizm działania niż pełny hGH.
• Jest wybiórczym agonistą lipolizy — stymuluje rozkład tłuszczu w adipocytach.
• Aktywuje HSL (lipazę wrażliwą na hormony) — główny enzym lipolityczny.
• Zmniejsza masę tłuszczową — bez redukcji masy mięśniowej (w modelach zwierzęcych).
• Brak efektów anabolicznych — bezpieczeństwo dla dorosłych (brak wiązania z GHR).
• Brak hiperglikemii — w przeciwieństwie do pełnego hGH.
• Brak wpływu na apetyt — działanie lokalne na adipocyty.

Wnioski z badań naukowych:

• In vitro: Zwiększenie lipolizy w ludzkich adipocytach przy stężeniach 1–100 μM.
• In vivo (zwierzęta): Redukcja masy tłuszczowej o 20–40% w modelach otyłości, bez wpływu na masę mięśniową.
• Kliniczne (ograniczone): Wstępne fazy 1/2 wykazały dobrą tolerancję i pewne zmniejszenie masy ciała, jednak badania nigdy nie dotarły do fazy 3 ani nie uzyskały aprobaty FDA.

HGH Fragment 176–191 posiada status Research Use Only (RUO) — nigdy nie został zatwierdzony jako produkt farmaceutyczny. Nie istnieją zatwierdzone zastosowania kliniczne ani u ludzi, ani u zwierząt (poza eksperymentami). Projekt AOD Health wygasł w drugiej dekadzie XXI wieku, co skutkowało brakiem dalszego rozwoju klinicznego.

test